Snemma á sjöunda áratugnum uppgötvuðu tæknimenn frá vesturþýska flugfélaginu D ö nnier að þegar flugvél fer í gegnum regnský á miklum hraða getur myndast höggbylgja sem getur skemmt innri íhluti flugvélarinnar, á meðan ytri skel flugvélarinnar er ósnortinn. Þetta fyrirbæri vakti athygli eðlisfræðinga og árið 1963 stofnaði fyrirtækið áfallsbylgjurannsóknarstofu. Árið 1966 komst verkfræðingur á rannsóknarstofunni fyrir slysni í snertingu við höggbylgjumarkmið sem virkar og líkami hans leið eins og raflost. Hinn lærði verkfræðingur áttaði sig strax á því að þetta var áhrif höggbylgjunnar inn í mannslíkamann. Eisenberg (prófessor við Institute of Surgery við háskólann í München) vann náið með rannsóknarteymi á höggbylgjuáhrifum hjá Downer&Company til að sanna loksins árið 1972 að höggbylgjur sem sendar voru í gegnum vatn gætu mylt niður einstaka nýrnasteina. Þessi árangur var áfangi í sögu utanaðkomandi höggbylgjulithotripsy og opnaði nýtt tímabil í meðhöndlun á steinum í þvagfærum. Árið 1980, Joss o.fl. frá þvagfæradeild Ludwigo Maximilian háskólans í Munchen, Vestur-Þýskalandi, notaði þessa vél fyrst til klínískrar meðferðar á nýrnasteinasjúklingum. Árið 1985 þróaði Kína með góðum árangri steinmölunarvél.